X
تبلیغات
رایتل
یکی بود!
تعداد بازدیدکنندگان : 326291

به کسی نگر که ظلمت بزداید از وجودت
آرشیو
یکشنبه 30 مهر‌ماه سال 1385

 

چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون
                                                  دلم را دوزخی سازد  دو چشمم را  کند جیحون
چه  دانستم  که   گردابی   مرا   ناگاه    برباید
                                                  چو    کشتیم   بر اندازد    میان  قُلزُم   پر  خون
زند موجی بر آن کشتی که تخته تخته بشکافد
                                                  که  هر  تخته   فرو ریزد   ز  گردشهای   گوناگون
نهنگی  هم بر  آرد  سر ٬ خورد  آن  آب  دریا را
                                                  چنان دریای بی پایان شود  بی آب چون هامون
چو این تبدیل ها آمد ٬ نه هامون ماند و نه دریا
                                                 چه دانم من دگر چون شد که چون غرق است در بیچون
چه دانم های بسیار است لیکن من نمی دانم
                                                  که خوردم  از  دهان بندی  در آن دریا  کفی  افیون


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری

Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها